نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٦

       

                  








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٦

                 

  








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٦

در شب تردید من ، برگ نگاه !

می روی با موج خاموشی کجا    

                             

ریشه ام از هوشیاری خورده آب :
من کجا ، خاک فراموشی کجا .

دور بود از سبزه زار رنگ ها

زورق بستر فراز موج خواب .

پرتویی آیینه را لبریز کرد :             

طرح من آلوده شد با آفتاب .

                    

اندهی خم شد فراز شط نور :

چشم من در آب می بیند مرا .

سایه ترسی به ره لغزید ورفت .

جویباری خواب می بیند مرا .

 

در نسیم لغزشی رفتم به راه ،

راه ، نقش پای من از یاد برد .

سرگذشت من به لب ها ره نیافت :
ریگ باد آورده ای را باد برد .

                                                                  سهراب سپهری

 

 








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٦








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٦








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸٦

ساقیا باده که اکسیر حیاتست بیار                   

                                   تا تن خاکی من عین بقا گردانی

چشم بر دور قدح دارم و جان بر کف دست

                                  بسر خواجه که تا آن ندهی نستانی

همچو گل بر چمن از باد میفشان دامن

                                 زانکه در پای تو دارم سر جان افشانی

بر مثانی و مثالت بنواز ای مطرب

                                 وصف آن ماه که در  حسن ندارد ثانی

                         

                                    حافظ








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٦

شب به گلستان تنها           

                                                           منتظرت بودم

باده ی ناکامی از هجر تو پیمودم    

                                                          منتظرت بودم  منتظرت بودم

آن شب جان فرسا من بی تو نیا سودم

                                               وه که شدم پیر از غم آن شب وپرسودم

                                                                         منتظرت بودم منتظرت بودم

بودم همه شب دیده به ره تا به سحر گاه

                                                نا گه چو پری خنده زنان آمدی از راه

غم ها به سر آمد

                       زنگ غم دل ها

                                          از دل بزدودم

                                                              منتظرت بودم منتظرت بودم

پیش گلها                    شاد وشیدا

                                                    می خرامیدم قامت موزونت

فتنه ی دوران دیده ی تو از دل وجان مر شده مفتونم

در آن عشق وجنون مفتون تو بودم

                                                اکنون از دل من بشنو تو سرودم

                        

                                 منتظرت بودم  منتظرت بودم  منتظرت بودم  منتظرت بودم








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ٩:٤٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ شهریور ۱۳۸٦

شبی مجنون به لیلی گفت کای معشوق بی همتا

                                             تورا عاشق شود بسیار ولی مجنون نخواهد شد








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٦

در گذر گاه زمان خیمه ی شب بازی دهر

با همه تلخی و زیبایی خود می گذرد

عشق ها می میرند

 رنگ ها رنگ دگر می گیرند

و فقط خاطره ها ست که چه شیرن و چه تلخ

دست ناخورده به جا می مانند








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ٤:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸٦

به آسمان نگاه کن    

                          به بی کران نگاه کن

                                                      در این زمین بی نشان

                                     

                                            ستاره زد سلام کن








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٦

امروز به وبلاگ یکی از دوستام رفتم دیدم که دوستش نوشته که مریض شده

میخوام براش دعا کنید وبرای همه ی بیماران...

دوستدار شما








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸٦

  

یه شب تو اوج رویا

تن پوش من ستارس

دیدن خنده ی تو

یه دیدن دوبارس

نشستن در کنارت

برای من یه رویاست

همش برام خاطرس

خاطره ی یه دریاس

نگاه تو منو باز

اسیر لحظه ها کرد

منو مثال یک رود

بادریا آشنا کرد

نگاه تو منو باز

شبیه قصه ها کرد

مثال فرهاد و کوه

تو بیستون رها کرد

                                                                                                              (مصاح)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 








نویسنده : محمد صالح ; ساعت ٩:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۸ شهریور ۱۳۸٦

 

 

 

قسم خوردم به یاد تو نباشم                   ولی از یاد من هرگز نرفتی

 

نگاه سرد و بی روح منو باز                با گرمای حضور خود شکستی

 

هوای دیدن شهزاده ی عشق                 سرود خوندن افسانه ی عشق

 

نشستن در حضور یک ستاره               رسیدن تا به ابر پاره پاره

 

پریدن تا به اوج قله نور                     شکفتن در بهاری همچو شب بو

 

رسیدن تا دیاری عاشقانه                    تو رو دیدن کنار خود دوباره

 

زنم شانه به گیسوی کمندت                 تو رو دیدن تو رو خواستن دوباره

 

نشستم در کویری خشک وبی آب         تو دریایی تو دریایی تو دریا

                                                              (مصاح)