نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸٦

ساقیا باده که اکسیر حیاتست بیار                   

                                   تا تن خاکی من عین بقا گردانی

چشم بر دور قدح دارم و جان بر کف دست

                                  بسر خواجه که تا آن ندهی نستانی

همچو گل بر چمن از باد میفشان دامن

                                 زانکه در پای تو دارم سر جان افشانی

بر مثانی و مثالت بنواز ای مطرب

                                 وصف آن ماه که در  حسن ندارد ثانی

                         

                                    حافظ