نویسنده : محمد صالح ; ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ شهریور ۱۳۸٦

در شب تردید من ، برگ نگاه !

می روی با موج خاموشی کجا    

                             

ریشه ام از هوشیاری خورده آب :
من کجا ، خاک فراموشی کجا .

دور بود از سبزه زار رنگ ها

زورق بستر فراز موج خواب .

پرتویی آیینه را لبریز کرد :             

طرح من آلوده شد با آفتاب .

                    

اندهی خم شد فراز شط نور :

چشم من در آب می بیند مرا .

سایه ترسی به ره لغزید ورفت .

جویباری خواب می بیند مرا .

 

در نسیم لغزشی رفتم به راه ،

راه ، نقش پای من از یاد برد .

سرگذشت من به لب ها ره نیافت :
ریگ باد آورده ای را باد برد .

                                                                  سهراب سپهری