منتظرت بودم

شب به گلستان تنها           

                                                           منتظرت بودم

باده ی ناکامی از هجر تو پیمودم    

                                                          منتظرت بودم  منتظرت بودم

آن شب جان فرسا من بی تو نیا سودم

                                               وه که شدم پیر از غم آن شب وپرسودم

                                                                         منتظرت بودم منتظرت بودم

بودم همه شب دیده به ره تا به سحر گاه

                                                نا گه چو پری خنده زنان آمدی از راه

غم ها به سر آمد

                       زنگ غم دل ها

                                          از دل بزدودم

                                                              منتظرت بودم منتظرت بودم

پیش گلها                    شاد وشیدا

                                                    می خرامیدم قامت موزونت

فتنه ی دوران دیده ی تو از دل وجان مر شده مفتونم

در آن عشق وجنون مفتون تو بودم

                                                اکنون از دل من بشنو تو سرودم

                        

                                 منتظرت بودم  منتظرت بودم  منتظرت بودم  منتظرت بودم

/ 5 نظر / 7 بازدید
مستانه

می دونستی اشک گاهی از لبخند با ارزش تره؟ چون لبخند رو به هر کسی می تونی هدیه کنی اما اشک رو فقط برای کسی می ریزی که نمی خوای از دستش بدی

امید

با سلام خدمت شما دوست عزیز و گرامی : وبلاگ جالبی دارید ، شعر زیبایی رو هم نوشته بودید . امیدوارم همیشه موفق و سر بلند باشید . در ضمن خوشحال می شم به وبلاگ بنده هم سری بزنید تا از نظر شما استفاده کنم . * امید غلامی شمس *

هستی

سلام بهت تبريک می گم باز هم مثل هميشه زيبا نوشتی موفق وشادمان وهمواره سبز باشی

نسرين

سلام... شعر زيبايی بود ممنون که خبرم کردين